Papier czerpany

Czy słyszałeś kiedykolwiek o papierze czerpanym? Papier czerpany to ukształtowany ręcznie w specjalnych formach materiał. Dostępny jest w zależności od usług prowadzonych przez firmę w kilku lub kilkudziesięciu kolorach z różną fakturą, mniej lub bardziej chropowatą. Przy produkcji tego papieru stosuje się metody sprzed kilku tysięcy lat. Jest głównie stosowany jako element elegancji i ekstrawagancji. Zaproszenia ślubne są najczęściej wykonane z tego papieru, chociaż nie zawsze. Surowcem do produkcji tego materiału są włókna naturalne np. len lub bawełna. Kroi się takie włókna na mniejsze kawałki. Następny etap wędrówki papieru czerpanego to macerowanie czyli mieszanie w wielkiej kadzi z wodą zwanej holendrem. Tam kawałki są rozbijane na tzw. pulpę. W zależności od zamówionego koloru przez klienta dodaje się odpowiednie barwniki. Po kilku godzinach pulpa jest sprawdzana. Później dodaje się kolorowe fragmenty w celu uzyskanie ozdobnych wzorków na materiale. Następnie wyciąga się pulpę w formie. Po odsączeniu wody kładzie się ją na filc i zakrywa także filcem. Potem wyciska się wodę przy użyciu prasy hydraulicznej, która naciska stopniowo, aby powierzchnia była równa i nie wyszła bokiem z prasy. Wyciąga się arkusze i suszy na specjalnych rolkach, a następnie wysyła do klienta.

Najpopularniejsza technika produkcji papieru

Zastanawiałeś się kiedyś jak produkuje się drewno? Jeśli nie, to muszę powiedzieć, że jest to bardzo interesująca sprawa? Jeśli tak, to już śpieszę z wyjaśnieniami jak to wszystko działa. Podstawowym składnikiem papieru jest oczywiście drewno. Przenieśmy się do teraz do fabryki gdzie produkuję się drewno. Pocięte kłody o odpowiednich wymiarach i parametrach pędzą po taśmie w bardzo szybkim tempie. Następnie tnie się je na mniejsze kawałki – wióry. Pakuje je się na ciężarówki i zawozi do warników, czyli ogromnych zbiorników, gdzie traktuje się je parą pod wysokim ciśnieniem. Po jakimś czasie powstaje swoista, bardzo charakterystyczna papka. Następnie ta masa papiernicza trafia do przesiewacza z siatkami który, gdzie usuwana jest woda oraz formuje się następnie papier. Papier jest suszony, zazwyczaj parą i przechodzi przez specjalne zbiorniki suszące, zwykle cylindryczne. Używany jest później roztwór skrobiowy, dzięki temu zabiegowi, gdy drukujemy kartka nie wchłania zbyt wiele tuszu, ale odpowiednią ilość. Potem papier jest poddany satynowaniu, czyli prasowanie płacht papieru między ciężkim walcami, na które później nawija się gotowy wyprasowany papier. Całość obcina się na mniejsze części i przygotowuje do wysyłki.

Co zrobić aby produkcja papieru się opłacała

Ludzie często znajdując swój pomysł na biznes rozwijają go nieudolnie, dlatego prawie nigdy nie maja pieniędzy na rozwój swojego interesu. Jest stan, który progresywnie buduje i modernizuje firmę, a także jest stan stagnacji, w której biznes w ogóle się nie kręci. Jak więc w branży papierniczej robić produkcję papieru tak, aby zawsze nam się opłacała ? Jest to bardzo proste, wystarczy zainwestować w dobrych handlowców, czy też zatrudnić menadżerów. Jednak jeżeli sami chcemy wziąć zdobywanie klientów na swoje ręce to po prostu szukajmy. Duża promocja reklamowa może naprawdę uratować sprawę i w końcu nasz biznes będzie przynosił spodziewane rezultaty. Żeby produkcja papieru się opłacała musimy także wiedzieć jakie materiały zdobyć i oferować zawsze produkt najwyższej jakości, patrząc na to jak robią to inne firmy. Na rynek zawsze musimy wejść konkurencyjnie, dlatego musimy zawsze oferować produkt który jest dużo lepszy od innych. Ludzie często nie wiedzą jak znaleźć pieniądze. Odpowiedź jest prosta inwestujmy. Jeżeli nie mamy na razie pieniędzy weźmy kredyt, który stosunkowo będziemy spłacać. Firma zawsze musi się rozwijać. Żeby rozwinąć firmę trzeba o nią walczyć niemal jak na ringu zawodowy bokser.

Dlaczego warto otworzyć własną firmę papierniczą

Często ludzie poszukują pomysłu na siebie. Obok drogi wybrania pracy w korporacji, bądź dla kogoś, dla jakiejś firmy, jest otworzenie własnej firmy, która będzie naprawdę dobrze zarabiać. Ludzie często nie wiedzą jak znaleźć dobry pomysł na firmę. Nisza może przyjść naprawdę znikąd i przynieść duże dochody. Jedną z takich nisz, która nigdy się nie wypali jest firma papiernicza. Taka firma papiernicza potrafi prawie z zerowymi wydatkami sprzedać na tyle, żeby było stać właściciela na otwarcie drugiej firmy. Jednak nie wszystko jest takie kolorowe. Jest bardzo dużo papieru na rynku, firm papierniczych przez co może być utrudnione wybicie się. Tak samo towar, który kupujemy do utworzenia masy celulozowej jest dosyć trudno dostępny jeżeli odpowiednio dobrze się za nim nie zakręcimy. Warto otworzyć taką firmę mimo tych minusów, ponieważ taka firma zawsze zarobi na siebie i dobrze rozwijana może przynieść naprawdę spore zyski. Każdy z nas przecież potrzebuje i papieru do drukarki i papieru toaletowego. Trzeba wiedzieć, że jedna firma może tworzyć i to i to, ponieważ wystarczy szereg maszyn i linia produkcyjna, która będzie transportować nam rolki do specjalnych folii firmowych. Potrzeba tylko kilku pracowników.

Dlaczego papier toaletowy tak trzyma swoją wartość

Wielu ludzi zastanawia się dlaczego właściwie papier toaletowy jest taki drogi. Cena za kilka rolek może wynieść nawet kilkadziesiąt złotych za lepszy papier. Jak nie od dzisiaj wiadomo papier toaletowy zawsze przyda się każdemu człowiekowi. Tak naprawdę zawsze będzie na niego zbyt, jednak wyprodukowanie papieru toaletowego w tak dużej ilości oraz kiedy rynek jest tak bardzo zróżnicowany tylko produkt tani oraz dobry wygrywa. Takie połączenie jest naprawdę czymś do czego dąży klient. Nikt przecież nie chce wydawać fortuny na papier toaletowy. Kiedyś istniał tylko szary papier, który był bardzo twardy i jednocześnie starczało go na bardzo długo, ponieważ nie było takich maszyn które sztucznie pompowały ten papier, tak jak robi się to teraz. Papier toaletowy teraz ma różne zapachy, ma też różną trwałość, giętkość, stopień napompowania. Żeby kupić teraz papier toaletowy, który jest dobry i trwały a jednocześnie nie podrażniał nas, to jest to naprawdę wielki wyczyn. Taki papier toaletowy jest głównie papierem markowym, za który trzeba sporo zapłacić stąd takie ceny. Ludzie często idą bardziej na ilość niż na jakość, przez to kupiony papier toaletowy przez nich nie jest taki na jaki wygląda. Zachęca się klienta lepszym zapachem papieru toaletowego a jednak nie jest on tak wydajny.

Jak wyprodukować papier toaletowy

Nie wielu ludzi wie, że aby wyprodukować papier toaletowy trzeba mieć troszkę więcej maszyn niż przy produkcji zwykłego papieru. Dlatego też niektóre firmy, które produkują ryzy papieru produkują także papier toaletowy pod innym szyldem. Żeby stworzyć papier toaletowy wystarczy nam przetworzona makulatura, lub materiały wykonane z celulozy np. stara szmata, czy też po prostu drewno. Należy wyprodukować wtedy masę celulozową oraz specjalne formy które będą jednocześnie zmiękczały papier dodając do niego bąbelki powietrza sprawiając, że jest on naprawdę miękki w dotyku, jak i należy odpowiednio wysuszyć taki papier, sprasować oraz skręcić na wcześniej wyprodukowaną rolkę. Produkcja papieru toaletowego jest bardziej złożona, ponieważ sama maszyna, która sprawia, że taki papier jest miły w dotyku musi być obsługiwana przez administratora. Produkcja takiego papieru toaletowego wbrew pozorom nie kosztuje zbyt wiele. Jedyna dodatkowa maszyna dodaje naprawdę małe koszty dla firmy, a także produkcja papieru jest bardzo przyjemna, a marża jaka jest nałożona na papier głównie dlatego, że jest to towar, który może odróżniać się wieloma względami jak dotyk, zapach, wzór. Istnieją papiery toaletowe robione specjalnie na zamówienie.

Dlaczego papier jest taki tani

Ludzie często są bardzo podejrzliwi a to dlatego, że gdy jest coś ich zdaniem tanie, to musi być jakiś podstęp, który jest wykierowany w klienta. Jednak wcale tak nie musi być, ponieważ właśnie na przykładzie produkcji papieru można uzasadnić, że wcale nie musi być wszystko takie drogie. Produkcja papieru, mimo tego, że robi się go naprawdę dużo w jednym cyklu produkcyjnym, to cała produkcja jest naprawdę bardzo tania. Ekolodzy przez to, że próbowali oszczędzić naszą ziemię i wprowadzili modę na recykling to produkcja papieru jest naprawdę tańsza. Otworzenie nowego nurtu w prowadzeniu firmy papierniczej sprawiło, ze papier stał się naprawdę tańszy. Wytworzenie papieru jest dziecinnie proste, wystarczy jedynie energia oraz odpowiednie maszyny do tego i właściwie mamy już całą ryzę papieru. Papier jest taki tani ponieważ koszty jego produkcji są prawie zerowe, a żeby nałożyć marżę wystarczy naprawdę kilka złotych na ryzie papieru, żeby wyjść na tym z głową i zarabiać. Bardzo ważne jest pozyskiwanie klientów oraz ludzi którzy będą sprowadzać nam materiał do tworzenia papieru. Jeżeli jednak chcemy produkować z rzeczy z recyklingu tak naprawdę dostaniemy je za pół darmo, chodzi tutaj oczywiście o makulaturę.

Dlaczego ekolodzy nie chcą produkcji papieru

Dzisiejsze problemy często przerastają oczekiwania ludzi, którzy żyją na tym świecie już dobrych kilkadziesiąt lat. Jednym z takich problemów jest globalne ocieplenie, które podobno przez cały czas postępuje, a także globalne znieczulenie na to, co się dzieje z naszą planetą. Nadprodukcja spalin czy też produkcja zbyt dużo gazów cieplarnianych niszczy naszą planetę. Powstają kolejne ruchy, które chcą tego, żeby nasza planeta była ciągle przyjaznym miejscem dla człowieka. Powstają organizacje ekologiczne, które chcą lepszej planety, czystej planety. Dlatego też takie organizacje sprzeciwiają się wycince lasów, szczególnie tej masowej, czy też pozyskiwaniu materiałów na produkcję papieru. Przez to powstał recykling oraz odtwórstwo materiałów, bo przecież papier da się wykonać także z innych środków niż tylko z drewna. Ludzie praktycznie nie widzą różnicy, ale poprzez masę celulozowa odpowiednio oczyszczoną i dobrze przyrządzoną produkuje się papier. Ekolodzy jednak nie chcą papieru, ponieważ każdy papier pochodzi tak naprawdę od drzewa i trzeba było je ściąć za nim można było go stworzyć. Recykling pomaga tylko od nowa wykorzystać to co już zostało wykorzystane, tak aby zostało na dłużej.

Wyprodukowanie papieru opłaca się

Często ludzie szukając swojego biznesu tak naprawdę nie zwracają uwagi na to, żeby otworzyć własną produkcje. Własna produkcja musi coś tworzyć, w ciągu pracy musi wyjść wyraźny produkt, który później jest sprzedawany czy to w kraju czy za granicą. Idealną niszą jest produkcja papieru oraz wszystkich rzeczy papierniczych. Taka produkcja papieru nie jest wcale niczym drogim, a pozyskanie materiałów też nie jest droga. Wykonując papier głównie z makulatury, czy też pozyskując masę celulozową ze szmat szytych nićmi wykonanymi z celulozy, możemy bardzo oszczędzić na tym. Żeby wyprodukowanie papieru opłacało się potrzebny nam odpowiedni model biznesowy firmy oraz doradca, który pomoże nam zwalczyć wszelkie przeciwności i problemy, jakie pojawią się podczas prowadzenia firmy. Żeby nasza firma przetrwała musimy także zadbać o stałe kontrakty na sprzedaż naszego produktu. Produkcja papieru opłaca się w całej okazałości, ale tylko wtedy, kiedy jesteśmy przedsiębiorczymi ludźmi i możemy ogarnąć i psychicznie i fizycznie cały obowiązek prowadzenia przedsiębiorstwa. Żeby produkcja papieru opłacała się musimy jak do każdego biznesu na początku dołożyć pieniędzy po to aby zbudować dobrą fabrykę, zatrudnić ludzi oraz płacić im za ich pracę.

Jakie rodzaje papieru mamy

Ludzie kupując ryzę papieru zwykle nie zastanawia się zbytnio nad tym jakie rodzaju właściwie papierów mamy. Żeby wyprodukować papier nie ma przy tym jakoś specjalnie dużo pracy. Gro pracy stanowi pozyskanie materiałów. Żeby takie materiały pozyskać trzeba mieć odpowiednich dostawców. Takie materiały nie są wcale drogie i udaje się je kupić naprawdę po promocyjnych cenach. Żeby odróżnić rodzaje papieru od tych lepszych czy tych gorszych wprowadzone zostały specjalne oznaczenia nadrukowane na folii, w którą zawinięta jest ryza papieru. Ludzie często także nie zastanawiają się nad tym dlaczego warto kupić jednak ten lepszy papier. Dopłacić kilka złotych, jest to naprawdę marginalna kwota i mieć papier, na którym będzie bardzo dobrze wyglądał tekst. Papier lepszej jakości wejdzie do każdej drukarki oraz drukując na nim nie będzie śladów, wszelkich zacieków tuszu czy też toneru, co może stać się w przypadku słabszego papieru. Słabszy papier nadaje się głównie do rysowania, czy też do bloków rysunkowych, aby malować szkice. Jest on wyjątkowo miękki dlatego można po nim rysować z powodzeniem. Jeżeli chcemy kupić papier do drukarki, ale uniwersalny i troszkę tańszy niż ten najlepszej marki wybierzmy papier średni jakościowo.

Czym różni się papier słabszy od lepszego?

Bardzo często słyszy się, że w danej drukarce z tonerem, które zwykle umieszcza się w firmach papier inny niż ten grubszy, czy ten jakościowo lepszy, nie wydrukuje dobrze. Jest to spowodowane tym, że na rynku mamy kilka rodzajów papieru. Odróżniając jego jakość właściwie można zauważyć czym różni się papier słabszy od papieru zwykłego czy też papieru wzmocnionego. Papier słabszy, który głównie jest wyprodukowany ze słabej celulozy, z materiałów, które nie sprawiły, że masa celulozowa była bardzo słaba pod względem strukturalnym. Przez papier słabszy można dosłownie zobaczyć. Jest prawie jak kalka do rysowania. Bardzo często taki papier stosuje się w blokach rysunkowych. W blokach rysunkowych jest słabszy papier, ponieważ opłaca się to bardziej biznesowi, a także na kartkach z bloków rysunkowych nikt nie będzie drukował. W firmach często są ryzy, które właśnie charakteryzują się słabością papieru. Jest to wersja oszczędna papieru, a nie wszystkie drukarki, szczególnie te tonerowe są przystosowane do tego, żeby na takich drukować. Lepszy papier natomiast od razu odróżnia się inna fakturą oraz inna ceną. Ludzie kupują lepszy papier, ponieważ jest to kilku złotowa różnica pomiędzy słabszym a lepszym papierem.

Jak wyprodukowany jest papier

Produkcja papieru to bardzo złożony proces. Jest mało fabryk na świecie, które reprezentują bardzo dobry poziom w produkcji papieru. Żeby wyprodukować papier trzeba mieć bardzo dużo materiałów. Żeby mieć te materiały, pozyskać je, trzeba je kupić, bądź pozyskać je własnymi drogami. Chodzi tutaj głównie o materiały z których wytworzyć można masę celulozową. To właśnie z takiej masy robi się papier, wsadzając ją w specjalne prasy. Żeby wyprodukować papier, trzeba mieć więc także sprzęt, który jest wręcz niezbędny do tego, żeby praca przebiegła pomyślnie. Żeby wyprodukować papier najpierw z materiałów takich jak makulatura, czy stare szmaty wyprodukowane z roślin mających w sobie nici wykonane z celulozy, czy też inne rzeczy, których głównym składem jest celuloza. Wiele ludzi nadal myśli, że papier produkuje się po prostu z drewna. Jednak jest to bardzo mylne i niepotrzebne, ponieważ papier produkuje się także z innych materiałów. Chodzi oczywiście o koszty uzyskania takiego papieru. Jak wiadomo końcowa cena jest bardzo niska jeżeli przeliczymy ją na ryzy czy też kartki. Po wyprodukowaniu odpowiedniej masy celulozowej, umieszczana i formowana jest w odpowiednich prasach. Później masa ta zostaje wysuszona, tak aby miała dobrą powierzchnie do nanoszenia tekstu.

Podział papieru ze względu na jego strukturę

Bibuła- cienki rodzaj papieru, który wykazuje bardzo słabe właściwości wchłaniające. Jego gramatura waha się pomiędzy 65-250 g/m².
Bibułka- Cieńszy rodzaj papieru niż bibuła.
Brystol (bristol)- jest to gruby i sztywny rodzaj papieru. Jego gramatura to 150-300 g/m². Wykazuje dużą odporność na ścieranie.
Celofan- niepodobna do tradycyjnego papieru folia, przezroczysta lub barwiona, wykonana z wiskozy. Służy m. in. do pakowania żywności.
Karton (tektura)- najgrubszy rodzaj papieru. Może mieć nawet 6 mm grubości. Powstaje przez sklejenie kilku warstw masy papierniczej.
Papier bezdrzewny- Powstaje bez użycia ligniny.
Papier czerpany- powstaje przez wyodrębnienie włókien surowców roślinnych i odcedzanie ich na sicie.
Papier kalibrowany- Jest to rodzaj papieru, który wykazuje stałą precyzyjną grubość na całej swojej powierzchni.
Papier drzewny- w skład tego papieru wchodzi lignina i celuloza. Jest mniej przezroczysty, ale też mniej odporny na zniszczenie niż papier bezdrzewny.
Papier kredowy- Jest śliski. Wykazuje obniżoną wsiąkliwość.
Papier powlekany- uszlachetniany jest na powierzchni specjalną warstwą papieru podkładowego o gramaturze 40-160 g/m².
Papier syntetyczny- Wytworzony z syntetycznych polimerów.
Preszpan- jest to rodzaj tektury. składa się z wielu warstw papieru.

Klasyfikacja handlowa papieru

1. WF – jest to papier bezdrzewny, wykonany z podłoża bezdrzewnego – wood-free paper
2. To papier gazetowy standardowy – standard newsprint
3. Natomiast to papier gazetowy ulepszony – improved newsprint
4. S. C. B, S. C. A, S. C. A+ – są to papiery superkalandrowane, które nie są powlekane, wykonano je na bazie ścieru drzewnego – super calandered, uncoated, mechanical paper
5. MF – Ten rodzaj papier został wykańczany maszynowo i podobnie jak wyżej jest niepowlekany – machine finished, mechanical uncoated paper
6. LWU – To z kolei niskogramaturowy niepowlekany papier – light weight uncoated paper
7. MFC – to papier maszynowo wykańczany, podobny do papieru MF z tą różnicą, papier MFC jest powlekany – machine finished coated
8. FCO – Ten rodzaj papieru jest powlekany jedynie cienką warstewką specjalnej mieszanki powlekającej – film coated paper
9. LWC – papier niskogramaturowy powlekany, podobny jest on do papieru LWU – light weight coated
10. ULWC – To odmiana papieru LWC. Jest to rodzaj papieru o niskiej gramaturze – ultra light weight coated
11. MWC – Przed ostatnim rodzajem papieru jest papier średniogramaturowy powlekany – medium weight coated
12. HWC – Ostatni to powlekany papier wysokogramaturowy – high weight coated

Krótka historia rozwoju papiernictwa w Polsce

W 1491 roku, pod Krakowem, a dokładniej w Prątniku Czerwonym, powstała pierwsza w Polsce papiernia. Od roku 1510, właścicielem tej drukarni był Jan Heller (niemiecki przedsiębiorca, drukarz i wydawca). Jedną z jego zasług był druk Bogurodzicy, 4 lata przed objęciem stanowiska właściciela drukarni. A w 1508 roku wydał on pierwszą polską książkę: „ Historia umęczenia pana naszego – Jezusa”. Wydał on też „Marcina Miechowity traktat o obojgu Sarmacjach”- jedna z najbardziej pożądanych książek w ówczesnej Europie. W 1546 roku państwo Polskie doczekało się pierwszych przepisów dotyczących produkcji papieru. Dokonał tego Zygmunt I Stary. Już w XVII wieku w Polsce działało 40 papierni. Najstarsze polskie drukarnie to: młyny we Wrocławiu, Nysie, Turoniu, Świdnicy, Raciborzu. Do niedawna działała papiernia w Jeziornie koło Warszawy, która to powstała w 1774 r. Historię papiernictwa zobaczyć można w Dusznikach, na śląsku, gdzie przed rokiem 1562 powstał młyn papierniczy. Obecnie mieści się tam muzeum papiernictwa, założone w 1968 roku. Obejrzeć tam można arkusze papieru nawet z XVI wieku oraz wiele eksponatów wykonanych z papieru, jak na przykład kolekcje banknotów. Jedno jest pewne, rozwój papiernictwa w Polsce przyczynił się do rozwoju literatury.

Jak powstaje papier metodami przemysłowymi?

W hydropulperach rozczyniany jest surowiec włóknisty (masa makulaturowa). Następnie oddziela się zanieczyszczenia (ciężkie- piasek, lekkie- drzazgi). Następnie młyny przepompowują włóknista zawiesinę celulozową. W tym miejscu masa poddawana jest procesowi mielenia, dzięki czemu osiągana jest zdolność papierotwórcza. Bez tego etapu niemożliwe jest wytworzenie papieru. Do tak przygotowanej masy dodaje się substancje- tzw. dodatki masowe (wypełniacze, kleje, środki wspomagające). Następnie masa papiernicza wędruje do specjalnej maszyny gdzie powstaje wstęga papiernicza poprzez odciśnięcie wody. Taka mokra wstęga wędruje dalej. Specjalne filce przenoszą wstęgę do pracy, która pod wpływem nacisku usuwa wodę i zmniejsza wilgotność wstęgi o ok 20%. Następnie może odbyć się proces zaklejania lub powlekania papieru, ale zależne to jest od tego jaki rodzaj papieru będzie produkowany. Kolejnym etapem, i ostatnim etapem w maszynie papierniczej, jest suszenie. W tym miejscu papier osiąga wilgotność zaledwie 7-5%. Suchy papier nawijany jest na duże role (tambory). Na przewijarko-krajarkach następuje cięcie papieru na mniejsze wstęgo (wygodniejsze do transportu). Gotowe role są ważone, pakowane i etykietowane.

Ręczna produkcja papieru, czyli papier czerpany

Kiedyś produkcja papieru czerpanego wyglądała nieco inaczej niż dziś. Używano do tego łyka krzewów i drzew morwowych, a także odpadów konopnych. Papier był produktem bardzo drogim. W miarę wzrostem zapotrzebowania na ten produkt, zaczęto szukać innych surowców takich jak: len, słoma ryżowa, łodygi bambusa. Dziś lista surowców wykorzystywanych do czerpania papieru jest znacznie dłuższa i skrupulatnie opracowywana przez wieki. Produkcja rozpoczyna się od gotowania masy roślinnej w wodzie z dodatkiem mleka wapniowego lub popiołu drzewnego. Kolejnym krokiem jest płukanie masy w wodzi oraz jej miażdżenie. Po tym procesie następuje rozprowadzenie, już bardziej jednolitej masy, w wodzie. Całość zlewa się do kadzi i czerpie za pomocą specjalnej ramki z sitem. Następnie formuje się grubość i wielkość arkusza dzięki sitom formowym. Tak przygotowana masa zostaje odsączona z wody i przełożenie arkusza wełnianym suknem, co daje charakterystyczną fakturę. Aby zabezpieczyć arkusz przed przesiąkaniem atramentu "zakleja się arkusz". Na zakończenie papier jest suszony i wygładzany specjalnym kamieniem. Jak widać produkcja papieru czerpanego jest pracochłonna, jednak jest to proces tradycyjny i opracowywany przez wieki.

Papierowe ciekawostki

Kartkę papieru można złożyć maksymalnie siedem razy.
Od 30 do 40 procent odpadów to odpady komunalne.
Produkcja papierowej torby wymaga dwa razy więcej energii niż plastikowej.
42 procent drzew wycinanych na świecie przeznacza się do produkcji papieru.
Kancelaria Sejmu kupiła 21, 5 miliona kartek papieru.
Każde gospodarstwo domowe wyrzuca rocznie taką samą ilość papieru, do której produkcji potrzebne są trzy drzewa.
Recykling jednej tony makulatury pozwala zaoszczędzić dwadzieścia drzew, dwadzieścia tysięcy litrów wody, trzydzieści kilogramów substancji zanieczyszczających powietrze.
Portugalscy naukowcy wynaleźli papier, który po użyciu można wsadzić do ziemi i czekać aż wyrosną z niego kwiaty.
W szóstym wieku naszej ery chiński mędrzec Zan Zhitui pisał, aby "nie używać w celach higienicznych papieru z Pięcioksięgiem konfucjańskim lub imionami mędrców".
Kartka papieru złożona 103 razy miałaby większą grubość niż… wszechświat.
Mapa do popularnej gry "Super Mario" została w całości zaprojektowana na papierze milimetrowy. Piksel po pikselu.
Sejm zużywa dziennie około sześciu tysięcy kartek dziennie.
Papier toaletowy pierwszy raz produkowany był masowo w Stanach Zjednoczonych.
Kartka papieru formatu A4 ma 0, 08 mm grubości.

Papier czerany

Tradycja i historia podaje, że papier czerpany został wynaleziony w pierwszym wieku naszej ery w Chinach. Jego produkcja w Europie rozpoczęła się dopiero w jedenastym wieku. Okres jego większej produkcji to głównie piętnaste stulecie. Pojawiły się wtedy nowe techniki maszyny. Ówczesne papiernictwo zostało dobrze opisane w osiemnastowiecznych encyklopediach. W 1799 wynaleziono maszynę papierniczą, co spowodowało spadek zapotrzebowania na papier czerpany. W dwudziestym wieku zapotrzebowanie to wzrosło, ale głownie ze względów artystycznych. Na dalekim wschodzie produkcja papieru czerpanego trwa nieprzerwanie od czasów jego wynalezienia. Na początku jako surowców do produkcji używano łyka drzew i krzewów. W miarę jak wzrastało zapotrzebowanie zaczęto używać innych surowców- lnu, słomy ryżowej, łodyg bambusa, rozdrobnionych szmat. Obecnie lista surowców używanych do produkcji jest jeszcze dłuższa. Znajdują się na niej m. in. algi i osady browarniane.
Produkcja.
Najpierw gotuje się masę roślinną w wodzie z dodatkiem popiołu lub mleka wapiennego. Następnie masa jest płukana i miażdżona. Potem rozprowadza się ją w wodzie i zlewa do kadzi, aby w dalszej kolejności czerpać ją sitem, formować i odsączać. Arkusze przekłada się suknem wełnianym, zakleja, suszy i wygładza.

Domowa produkcja papieru czerpanego

Papier czerpany był powszechnie produkowany w średniowiecznej Europie. Był to główny rodzaj papieru aż do rewolucji przemysłowej w dziewiętnastym wieku. Niewielkim nakładem finansowym, przy użyciu powszechnie dostępnych produktów i narzędzi można samemu taki papier w prosty sposób przygotować w domu. Potrzebne do tego będą makulatura (inna niż gazety), tektura, skrobia ziemniaczana, nożyczki, wałek, mikser, miskę i wodę, bawełniane chusteczki. Najpierw należy przygotować makulaturę. Najlepsze będą stare zeszyty, kartki z drukarki. Jeżeli będą czyste i niezapisane papier będzie miał biały kolor. Przygotowany papier tniemy na drobne kawałki i umieszczamy w misce z gorącą wodą. Odkładamy na kilka godzin. Następnie w kartonie wycinamy kształt jaki ma mieć nasz papier. Mieszaninę papieru i wody mieszamy w mikserze i dodajemy skrobię. Dolewamy wody, tak aby masa nie była zbyt gęsta. W wycięty w kartonie otwór wlewamy przygotowaną przez nas wcześniej mieszaninę. Można też zatopić w niej jakiś kształt, np. płatki kwiatów. Będzie to dodatkowy i niepowtarzalny element ozdobny. Na wierzchu kładziemy bawełniane ściereczki, całość wałkujemy. Po zdjęciu ściereczek czekamy aż papier wyschnie. Nasz papier jest gotowy.

Znak wodny na papierze

Obecnie znak wodny kojarzy się głownie z banknotami. Jednak jego historia jest o wiele bogatsza. Znak wodny, znany też jako filigran, jest obrazem widocznym jedynie w tzw. świetle przechodzącym. Widać go dzięki różnicy grubości papieru. Pierwsze znaki wodne pojawiły się podczas produkcji papieru czerpanego. Do sit przymocowywano wzory z drutu, przez które papier był cieńszy w niektórych miejscach. Rysunek można było zobaczyć przy spoglądaniu pod światło. Najstarszy znak wodny pochodzi z włoskiego Cremon z 1271 roku. Najstarszym polski znak wodny pochodzi z końca piętnastego wieku. Wyprodukowała go papiernia w Prądniku Czerwonym pod Krakowem. Początkowo znaki wodne były znakami firmowymi poszczególnych drukarni. Przedstawiały heraldykę, inicjały, symbole religijne. Potem zaczęły informować o gatunku i formacie papieru. Znaki stawały się coraz bardziej rozbudowane, umieszczano je w kilku miejscach, już nie jak wcześniej, jedynie na środku. Powoli zaczęto uznawać znak wodny za dowód autentyczności dokumentu.
Obecnie wyróżnia się kilka rodzajów znaków wodnych. Jednotonowy jasny lub ciemny- jaśniejszy lub, ciemniejszy niż papier. Dwutonowy znak wodny składa się z jaśniejszych i ciemniejszych elementów. W znaku wielotonowym przejścia między tonami jasnymi i ciemnymi są łagodne.

Muzeum papiernictwa w Dusznikach Zdroju

Papier, jako jeden z ważniejszych wynalazków ludzkości doczekał się swojego muzeum. Jedno z nich znajduje się w Dusznikach Zdroju- malowniczym czternastowiecznym miasteczku w Kotlinie Kłodzkiej. Powstało ono w 1968 r. Jest placówką muzealną Samorządu Województwa Dolnośląskiego.
Wcześniej znajdował się tam młyn papierniczy- obecnie zabytek techniki i jedyny taki zakład na Dolnym Śląsku. Budynek pokryty jest gontem, posiada unikalny pawilon w kształcie wieży. Wewnątrz znajduje się polichromia powstała na przestrzeni siedemnastego i dziewiętnastego wieku. Od 2011 r. młyn posiada status pomnika historii.
Pierwsze wzmianki o papiernictwie w Dusznikach Zdroju pochodzą z szesnastego wieku. Po powodzi z 1601 r. młyn odbudowano i wznowiono produkcję. Okres świetności zakładu trwał do końca osiemnastego stulecia. Rozwój maszyn w dziewiętnastym wieku doprowadził do stopniowego podupadania młyna, który ostatecznie zamknięto i sprzedano w 1939 r. Odbudowę podjęto w latach sześćdziesiątych ubiegłego stulecia. Dzięki dużym nakładom finansowym udało się naprawić szkody wyrządzone przez powódź stulecia z 1997 r. W latach 2007-2008 obiekt przebudowano i przystosowano do zwiedzania przez osoby niepełnosprawne. Muzeum otrzymało kilka prestiżowych nagród, od 2001 roku organizuje Święto Papieru.

Jaki papier do origami?

Jedni ożywiają papier, przelewając na niego swoje myśli. Inni przez odpowiednie składanie kartek są wstanie stworzyć różnorakie figury i modele. Sztuka ta nazywana origami, pochodzi z Japonii i staje się coraz bardziej popularna również wśród Europejczyków. To świetne zajęcie na odstresowanie po ciężkim dniu pracy, lub alternatywa dla komputera. Każdy początkujący pasjonat origami staje przed pytaniem: jaki papier wybrać?
-washi- papier czerpany, o charakterystycznej fakturze, bogatym wzornictwie, jednostronnie barwiony, na szczęście coraz bardziej popularny
-papier jednokolorowy- tani i popularny, wystarczający do prostych modeli
-papier dwukolorowy- każda strona pokryta innym kolorem lub wzorem, niektóre modele można zbudować tylko przy użyciu takiego papieru
-papier do pakowania prezentów- nie łatwo znaleźć ten o odpowiedniej gramaturze i sztywności, ale bogactwo wzorów i duże arkusze w pełni to rekompensują
-szary papier pakowy- wymaga dużej precyzji, ze względu na swoją specyfikę każdy powinien, chociaż raz go wypróbować
-papier do kwiatów- delikatny, bogato zdobiony, łatwo dostępny- same korzyści
-cienki papier japoński- przeznaczony do skomplikowanych modeli, jedno- lub dwukolorowy, metalizowany, fluorestencyjny.

Pergamin

Pergamin zastąpił popularny wcześniej papirus. Stanowił główny nośnik tekstu w okresie średniowiecza. Stosowano go w Europie i na Bliskim Wschodzie. Został zastąpiony przez znany współcześnie papier. Głównym surowcem do produkcji pergaminu były skóry baranie, cielęce lub kozie. Skóry starannie myto, moczono w wodzie z gaszonym wapnem, aby pozbyć się sierści i naskórka. Czynność tę powtarzano kilkukrotnie. Do zeskrobywania sierści używano tak zwanego rasorium. Przez naciągnięcie na drewniane ramy skórę formowano do odpowiedniej grubości, następnie suszono, wygładzano i bielono. Trwało to od 6 do 12 tygodni. Na Bliskim Wschodzie skóry wytrawiano w mieszaninie substancji roślinnych, a czasem odchodów zwierząt. Pergamin był trwalszy, bardziej gładki i jaśniejszy niż papirus. Dodatkowo można było go wykorzystać ponownie, usuwając pierwotny tekst. Pozwalało to na znaczne oszczędności. Część pergaminów zapisywano z jednaj strony, a cześć z obu. Początkowo wytwarzaniem pergaminu zajmowali się mnisi, wraz z upływem czasu, produkcja przeniosła się do miast. Na pergaminie pisano za pomocą trzciny, dopiero potem zaczęto używać ptasich piór. Pergamin najczęściej miał purpurowy kolor. Stosowano też inne kolory, a na barwionych pergaminach pisano złotem lub srebrem.

Papirus

Niewątpliwy wpływ na historię i rozwój piśmiennictwa miała roślina rosnąca w podmokłych i bagnistych terenach delty Nilu- cibora papirusowa. Kiedyś popularna, obecnie rzadko spotykana. Najstarsze zapiski na papirusie pochodzą z z ok. 2400 r. p. n. e. Już wtedy papirus był popularnym nośnikiem tekstu.
Do produkcji używano łodygi, o charakterystycznym trójkątnym przekroju. Cięto ją w podłużne paski, które układano obok siebie. Kolejną warstwę układano w poprzek i odcinano za długie końce. Całość wyklepywano, suszono, klejono mieszanina wody octu i mąki, a następnie wygładzano za pomocą muszli lub kości słoniowej. Jeden zwój papirusu składał się z około dwudziestu arkuszy. Wysokość zwoju wynosiła ok 15 cm, jednak nie jest to regułą. Szerokość papirusu zależała od przeznaczania (hieratyczny-26 cm, kupiecki-12 cm).
Nadawało to materiałowi sprężystości i giętkości. Jasny kolor papirusu świadczył o wysokiej jakości, podobnie jak jego grubość. Najcenniejsze były cienki i jasne arkusze.
Papirus stanowił popularny nośnik piśmienniczy przez długi czas. W Egipcie produkowano go do X w. a w Europie jeszcze dłużej. Zachowały się dokumenty kancelarii papieskiej sporządzone na papirusie, pochodzące z połowy XI w.

Współczesna produkcja papieru

Obecnie proces produkcji papieru jest w pełni zautomatyzowany i zmechanizowany. Pierwszym etapem wytwarzania papieru jest przygotowanie masy papierniczej. Noże rozgniatają i mielą masę, która następnie jest wygładzana. Aby uzyskać odporność na wodę i inne ciecze, do masy dodaje się odpowiednie ilości kleju. Biały kolor uzyskiwany jest przez połączenie wypełniaczy i pigmentów. Na tym etapie papier zyskuje takie cechy jak: gładkość, miękkość, nieprzeźroczystość. Następnym etapem jest barwienie przy zastosowaniu substancji koloryzujących. W dalszym cyklu masę poddaje się rozwodnieniu i oczyszczaniu. Tzw. spilśnienie papieru polega na przecedzeniu masy przez sito i wyrównaniu za pomocą walca. W tym etapie można również wygnieść znaki wodne. Następnie odprowadza się nadmiar wody. Odfiltrowana i wstępnie uformowaną masę poddaje się procesowi prasowania. Podgrzewanie do temperatury 1200 stopni powoduje odparowanie wody i stopienie żywicy. Na końcu wstęga papieru jest chłodzona i zwijana.
W trakcie produkcji używa się specjalistycznych maszyn. Gilotyna służy do cięcia papieru. Egutera odpowiada za przetworzenie masy do wstęgi papieru. Kalander nadaje gładkości oraz połysku. Przewijarka służy do nawijania papieru na zwoje.

Historia papieru

Jak podają chińskie kroniki papier został wynaleziony przez niejakiego Cai Lun w na przełomie pierwszego i drugiego wieku naszej ery. Po wielu eksperymentach z jedwabiem i lnem a nawet korą drzew kancelista cesarskiego dworu odkrył metodę wytwarzania papieru czerpanego. W nagrodę na to osiągnięcie został podniesiony do rangi ministra rolnictwa. Znaleziska archeologiczne z Doliny Nefrytu i innych miejsc wskazują, że papier mógł być znany nawet 300 lat wcześniej. Po wygranej bitwie nad Tałasem Arabowie przejęli od Chińczyków technologie tworzenia papieru. Początkowo również Europejczycy korzystali z produkcji arabskich papierników. Za pierwsze papierowe, europejskie zapiski uznaje się Breviarium i Missale mozarabicum, powstałe przed X wiekiem naszej ery. Najstarsza, europejska papiernia pochodzi z 1268, mieściła się we włoskim Fabriano. Do produkcji wprowadzono wtedy trzy innowacje; maszynę rozdzielającą włókna tkanin, zastosowano znak wodny, oraz użyto zwierzęcej żelatyny. Migracje papierników doprowadziły do rozpowszechnienia taj metody w całej Europie. Kolejną rewolucją okazała się tzw. maszyna Holendra z 1670. Umożliwiała ona mielenie potrzebnych surowców za pomocą noży i walca. Dopiero w XIX wieku zaczęto używać celulozy do produkcji papieru.

Dlaczego właśnie papier?

Papier to produkt pochodzenia organicznego, który nawet gdy zostanie spalony jako bezużyteczny produkt, zostaje wchłonięty przez przyrodę i bierze ponownie udział w cyklu biologicznym. Nazwa papier wywodzi się od egipskiego słowa „papirus”, oznaczającego roślinę oraz wyrabiane z niej zwoje do pisania. Technologia wyrobu dawnych papirusów była bardzo podobna do późniejszej produkcji papieru. Młode, roczne bambusy rozgotowywano w wodzie, wrzucano do dołów z wapnem i zalewano wodą. Po dwóch tygodniach bambus wydobywano i oddzielano włókna od łodyg poprzez tłuczenie. Potem włókna rozbijano w kamiennych stępach, mieszano z pozostałymi składnikami i za pomocą specjalnych ramek do czerpania, wybierano masę. Oddzielona od wody masa ulegała spilśnieniu, czyli lekkiemu połączeniu się włókien. Tak powstałe arkusze prasowano i suszono. W ten sposób powstawał papier czerpany, wytwarzany do końca wieku XVIII ręcznie. Wówczas to Francuz Luis Robert skonstruował maszynę papierniczą, która dawała możliwość produkcji papieru w postaci taśmy. W 1844 roku niemiecki tkacz Friedrich G. Keller, podglądając osy budujące gniazda z przetworzonej masy roślinnej, podjął próbę produkcji papieru z trocin drzewnych.
Na podst.: Knobloch M., Chcę coś robić. T. 2, Poradnik praktyczny. Warszawa 1990.

Rola kultury arabskiej w produkcji papieru

W czasach starożytnych pisano na tabliczkach glinianych, pergaminie, palmowych liściach i papirusie. Papier chiński wyrabiano już z kory bambusa lub łyka morwy i trawy albo z jedwabiu, konopi i lnu. W początkach III wieku sprowadzono do Iraku pewną ilość chińskiego papieru. Wkrótce jednak powstał rodzimy arabski przemysł papierniczy. Sztukę wytwarzania papieru ze szmat lnianych, płóciennych lub konopnych wprowadziła w Samarkandzie grupa jeńców chińskich. Dawne arabskie określenie papieru kagad wywodzi się właśnie z języka chińskiego. Z Samarkandy przemysł papierniczy rozszerzył się na Irak. Pierwsza fabryka powstała w Bagdadzie w 794 roku. Organizacją produkcji papieru zajęli się w Bagdadzie wezyrowie z rodziny Barmakidów. Również inne muzułmańskie miasta budowały fabryki papieru na wzór zakładów z Samarkandy. W IX wieku przemysł papierniczy rozszerzył się z Azji Zachodniej do Egiptu. Stamtąd wiedza technologiczna dotarła do krajów, w których używano języka greckiego. Słynne papiernie powstały w X wieku w Damaszku, Tyberiadzie i Trypolisie. W tym właśnie okresie w całym muzułmańskim świecie zaczęto używać papieru zamiast pergaminu i papirusu.
Źródła
1. Hitti P., Dzieje Arabów. Warszawa 1969.
2. Mazahèri A., Życie codzienne muzułmanów w średniowieczu (wiek X-XIII). Warszawa 1972.

Produkcja papieru a rozwój sztuki książki

Pierwszy w Polsce młyn papierniczy uruchomiono w 1473 roku w Gdańsku. W wieku XV działałaby już liczne papiernie w okolicach Krakowa. Produkowany w nich papier znany był nie tylko w Polsce, ale również za granicą – w Rosji i na Węgrzech. Wiek XVI określany jest jako okres największego rozkwitu produkcji papieru w Polsce. W tym właśnie czasie papier był wyrabiany niezwykle starannie i dorównywał najlepszym produktom zagranicznym. Prawdopodobnie na ziemiach dawnej Polski wyrabiano w jednym zakładzie co najmniej trzy gatunki papieru: gruby, pisemny, kartonowy, aktowy, regałowy, pakowy, cienki, królewski itp. W niektórych czerpalniach wytwarzano nawet osiem, dziewięć gatunków. W drugiej połowie wieku XVII do najbardziej nowoczesnych należała papiernia miejska Torunia w Lubiczu oraz czerpalnia w Porębie, położona w dobrach Lubomirskich. W wieku XVIII najlepiej wyposażone były wytwórnie w Postawach i Bolimowie oraz w Jeziornie. Rozwój produkcji papierniczej oraz wynalezienie druku w XV wieku stało się dla książki momentem przełomowym. Księgi mogły być powielane dowolną ilość razy. Były też tańsze. Bogate ilustracje i oprawy zachęcały ludzi możnych do gromadzenia ksiąg we własnych.
Na podst.: Orłowski B. (red.), Z dziejów techniki w dawnej Polsce. Warszawa 1992.

Produkcja papieru w dawnej Polsce

Pierwsze czerpalnie papieru uruchamiano w Polsce, podobnie jak w innych krajach europejskich, w bliskim sąsiedztwie. I tak, papiernie regionu krakowskiego rozmieszczone był w pobliżu Krakowa, poznańskie – Poznania, wileńskie – Wilna i gdańskie – Gdańska. Dopiero później uległy one większej decentralizacji. W dobrach królewskich i na gruntach należących do miast uruchamiano młyny papiernicze na podstawie wieczystych przywilejów lokacyjnych albo na zasadzie umowy dzierżawnej, nazywanej emfiteuzą. Akty te dawały możliwość ubiegania się o odszkodowanie w przypadku odstąpienia praw do produkcji papieru innemu rzemieślnikowi. Papiernicy krakowscy mieli własną organizację cechową, której statut zatwierdził król Zygmunt Stary w 1564 roku. Majstrem w produkcji papieru mógł być tylko wyzwolony mistrz. Mógł on przyjmować na naukę rzemiosła dwóch uczniów. Osoba zatrudniona na stanowisku czerpacza miała obowiązek wykonać dziennie sześć ryz, natomiast czeladnika obowiązywało wygładzenie trzech ryz papieru dziennie. W dniach przedświątecznych obowiązywały natomiast niższe normy. W ramach obowiązków zawodowych wyznaczono też dni, w których pracownicy zajęci byli wyłącznie pracami porządkowymi.

Na podst.: Orłowski B. (red.), Z dziejów techniki w dawnej Polsce. Warszawa 1992.

Jak dawniej produkowano papier

Pierwszą papiernię w Europie uruchomili Arabowie. Miało to miejsce w Hiszpanii w XII wieku. Papier wytwarzano najpierw z wybielanych na słońcu szmat. Roztwarzano je następnie w tzw. stępach, czyli długich drewnianych korytach, za pomocą specjalnych tłuków. Potem przelewano masę do podgrzanej kadzi, z której czerpano papier, posługując się dwiema formami drewnianymi. Stosy arkuszy układano na mokrej prasie, wyciskano je i delikatnie zdejmowano, po czym rozwieszano na sznurach konopnych na strychu, do wyschnięcia. Aby papier nie był mocno porowaty, zanurzano wysuszony uprzednio arkusz w specjalnej kąpieli i wygładzano jego powierzchnię twardym drewnianym klockiem lub kamieniem oraz usuwano nożem zanieczyszczenia. Prawie do połowy wieku XIX podstawowym surowcem do wyrobu papieru były szmaty, najczęściej lniane. Jako surowców pomocniczych używano też wody i kleju. W procesie prania i tłuczenia szmat oraz poruszania stęporów zużywano dawniej ogromne ilości wody. Wczesna produkcja papieru wymagała też ogromnych nakładów finansowych na budynki oraz urządzenia doprowadzające wodę. Niezbędne były bowiem kosztowne tamy, mosty, groble, śluzy, stawidła, podgrodzia, upusty i inne urządzenia wodne.
Źródło: Orłowski B. (red.), Z dziejów techniki w dawnej Polsce. Warszawa 1992.

Historia papieru

Papier – dziś jest tak powszechnym elementem naszego życia, ze nie zdajemy sobie sprawy jak wyglądałoby nasze życie bez niego. Książki, gazety, dokumenty, ulotki czy nawet karoty i opakowania to wszystko mamy dostępne dzięki wynalazkowi papieru. I pomyśleć, że do Europy papier trafił dopiero w XI wieku, a do Polski dopiero w XV. W obecnych czasach papierowe dokumenty są wypierane przez zapisy elektroniczne, jednak dla prawdziwych miłośników książki nie ma zapach nowej (czy nawet starej książki) jest nie do zastąpienia przez żaden e-book.

Papier zawdzięczamy Chińczykom, zresztą jak wiele przedmiotów życia codziennego. Przez wieki metoda wyrabiania kart papieru była ścisłe skrywanym sekretem. Pierwszy papier to dzieło przypadku, który powstał w skutek mycia jedwabnej waty. Cienki nalot na matach, które służyły do tego celu po wyschnięciu nadawał się do pisania. Dopiero Arabom udało się zdobyć chińską recepturę od jeńców.

Niezależnie od Chińczyków w Ameryce Środkowej również Majowie posiedli tajemnicę produkcji papieru z kory drzewa i łyka drzewa figowego.

Obecnie papier jest produkowany z włókien organicznych: celulozy lub włókna ścieru drzewnego ( uzyskanego ze zmielenia bali sosnowych). Najekologczniejszym sposobem pozyskiwania papieru jest używanie makulatury.

Papier z makuatury

Ekologia i segregacja śmieci jest ostatnio bardzo głośno podnoszonym tematem. Mimo tak powszechniej świadomości niestety procent śmieci segregowanych i odzyskiwanych w Polsce jest nadal o wiele niższy niż w Europie Zachodniej. Makulatura, czyli zużyte papiery, gazety czy opakowania zamiast trafić na wysypisko komunalne razem z miksem śmieci komunalnych może zostać przetworzona. Makulatura jest surowcem wtórnym, z którego można wyprodukować takie artykuły jak papier do pakowania, tekturę falistą czy papier toaletowy. Dzięki zbiórce makulatury możemy także czytać ekologiczne gazety, bowiem z papieru po recyklingu powstaje także papier gazetowy.

Aby zużyty papier mógł zostać przetworzony należy go wyrzucać do specjalnie przygotowanych pojemników i trzymać się kilku podstawowych zasad. Zanieczyszczony, zabrudzony papier (tłusty, z elementami innych dodatków) nie będzie mógł zostać poddany recyklingowi. Do niebieskiego pojemnika należy wrzucać więc tylko: papier, gazety, czasopisma oraz ulotki reklamowe i katalogi. Ponadto książki tylko w miękkiej oprawie oraz tekturę i kartony.

Nie należy natomiast wrzucać zatłuszczonego papieru, opakowań po materiałach budowlanych, napojach i mleku, a także takich typów papier jak faktury, kalki czy papier woskowy.

Zbiórka makulatury chroni środowisko

Papier jest produkowany z włókien celulozy i ścieru drzewnego, uzyskanego ze zmielonej sosny. Poza tym w jego skład wchodzą takie substancje niewłókniste, jak skrobia ziemniaczana, kreda czy gips. Rosnące zapotrzebowanie na papier wpływa na stan lasów i drzew, dlatego tak popularne jest hasło o oszczędzaniu papieru.
Przeglądając strony internetowe i publikacje na temat oszczędzania papieru można znaleźć informację, że przeciętny Polak rocznie zużywa 90 kg różnego typu papieru, a do produkcji 1 tony to wycięcie 17 drzew. Istnieje wiele poradników jak oszczędzać papier i ograniczać jego zużycie. Jednak większym problemem, przynajmniej w Polsce, wciąż jest wciąż niski poziom recyklingu już wprowadzonego na rynek papieru. Według statystyk mniej niż 40% papieru nadającego się do wtórnego użycia jest selektywnie gromadzone i przetwarzana na papier toaletowy lub kartony. W Europie ten wskaźnik wynosi ponad 70%.
Akcje propagujące segregację śmieci, w tym makulatury, akcje informujące o niepotrzebnym zużywaniu papieru (wydruki mail, niepotrzebne broszury i ulotki) zwiększają nasza świadomość i uzmysławiają nam, jak bardzo marnujemy papier. W cyfrowej dobie coraz więcej informacji jest przesyłane w wersji elektronicznej, co ogranicza zapotrzebowanie na papier